خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





بیماری پوسیدگی بخش های چوبی (Wood decay) و زوال درختان هلو

    طی چند سال اخیر، یکی از مهم ترین مشکلاتی که اکثر باغداران پرورش دهنده هلو و شلیل در مازندران با آن مواجه هستند، آلودگی طیفی از بیماری های قارچی هوازاد و خاکزاد در باغ های زیر کشت می باشد که کنترل آن ها به زیر آستانه خسارت اقتصادی بوسیله باغدار، به چالشی بزرگ تبدیل شده است. بیماری پوسیدگی بخش های چوبی ارقام هلو و شلیل (Wood decay) یکی از مهمترین بیماری هایی است که در سرتاسر مناطق معتدله پرورش دهنده هلو در جهان وجود دارد که منجر به ضعف و زوال درخت می شود. متاسفانه در مناطق زیر کشت هلو در مازندران این بیماری قارچی بصورت پنهان در حال اپیدمی شدن بوده و کوتاهی عمر باردهی درختان ارقام هلو و شلیل را موجب شده است. به عبارتی دیگر می توان گفت که کوتاهی عمر باردهی درختان هلو و شلیل ارتباط بسیار نزدیکی با آلودگی بوسیله قارچ عامل بیماری پوسیدگی چوب دارد.

    قارچ عامل بیماری (Schizophyllum commune)از شاخه بازیدیومایکوتا (Basidiomycota) می باشد و تولید بازدیوکارپ هایی (اندام های جنسی) مختلف به شکل قارچ های بی پایه و کلاهک های بادبزنی شکل کوچک میکند. بازدیوسپورهای موجود در اندام های تکثیر به راحتی توسط باد جابجا می شوند. قارچ عامل بیماری در ابتدا از راه زخم های ناشی از هرس، آفتاب سوختگی، تگرگ و نیز ادوات شخم و روتیواتور وارد درخت می شود. برش های افقی و زخم های بزرگ یکی از عمده ترین سایت های ورودی قارچ عامل بیماری به درخت محسوب می شوند. ظهورو نمو اندام های جنسی (بازیدیوکارپ) برروی تنه و شاخه های اصلی درخت، پس از تکثیر گسترده عامل بیماری تحت شرایط محیطی و فیزیولوژیکی مناسب قابل رویت می باشد. بیماری مذکور عموما در درختان مسن تری که قارچ عامل بیماری به شکل قابل توجهی در داخل درخت تکثیر شده، قابل مشاهده می باشد. گرچه در برخی موارد علائم بیماری در درختان جوان نیز قابل رویت است.

    علائم بیماری بر روی اندام های هوایی: سرخشکیدگی شاخه های یک تا دو ساله، عدم ظهور گل و برگ در برخی از شاخه های درخت، به طوری که با پیشرفت بیماری، کلیه ترکیبات ساختمانی موجود دربخش های چوبی اندام های هوایی مانند سلولز، همی سلولز و لیگنین تجزیه شده و توسعه آلودگی به شاخه های اصلی درخت رسیده و در نهایت درخت به تدریج از پا در می آید.

     

    کنترل: الف- به زراعی: 1- تحریک رشد و قدرت درخت با استفاده از مدیریت صحیح کوددهی و محلولپاشی برگی با محرک های رشد در طول فصل زراعی

    2- عدم تماس مستقیم آب آبیاری با تنه درخت و استفاده از آبیاری تحت فشار (قطره ای و Micro sprinklers)

    3- اجرای صحیح عملیات شخم زنی و روتیواتور زدن به طوری که آسیب و زخمی به بخش های ریشه، طوقه و شاخه های اصلی درخت وارد نشود.

    4- مدیریت صحیح هرس به طوری زخم ها و آسیب های اضافی ناشی از هرس حتی المقدور کاهش یافته و از به جا گذاشتن ناخنک درمحل های برش خودداری شود و بلافاصله بعد از انجام عملیات، حتما محل های برش بزرگ با چسب ویژه هرس و باغبانی پوشانده شوند.

    5- مدیریت سمپاشی با ترکیبات مسی در طول فصل رکود درخت به ویژه بعد از انجام هرس

    6- محلولپاشی با ترکیبات فسفیت دار مثل فسفیت پتاسیم در طول فصل رشد جهت القای مقاومت درخت به بیماری های قارچی به خاطر تولید فیتوالکسین هایی که در درخت تولید می شود.

    در شرایطی که درختان موجود در باغ علائم آلودگی را نشان دهند کلیه درختان آلوده باید ریشه کن شده و خارج از باغ سوزانده شوند.

    نگارنده: مهندس محمد جواد یوسفی، شرکت گیاهپزشکی سبز آزمای شمال


    این مطلب تا کنون 12 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : بیماری ,درخت ,درختان ,عامل ,شاخه ,قارچ ,عامل بیماری ,قارچ عامل ,اصلی درخت ,مدیریت صحیح ,علائم بیماری ,
    بیماری پوسیدگی بخش های چوبی (Wood decay) و زوال درختان هلو

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده